05-10-09

Voorbode

Mijn logopediste heeft heel veel ervaring omdat ze + 200 afasie patienten heeft geholpen en ik ben er dus eentje van. Vroeger werkte ze in een rusthuis als logopedist. Zij vertelde dat sommige mensen in het rusthuis, die een beroerte hadden gekregen, hun bord maar half opaten. De logopedist zei dat het gezichtsveld van die mensen aan één kant weg viel.

Ik verschoot want ik had een paar jaren geleden zoiets gekregen. Ik had een meeting op mijn werk die lang bleef duren en ik kreeg honger.  Na het eindigen van de meeting ging ik eindelijk lunchen met een paar collega's. Ineens kon ik niet meer zien aan ene kant, mijn twee ogen werkten nog maar ik kon alleen maar de rechterkant zien, de linkerkant zag ik niet. In de cafetaria liep ik met een plateau met soep en een bord eten maar ik liep tegen de mensen die links van mij waren en ik zag die mensen dus niet. Ik kon wel mijn hoofd draaien maar ik moest ook een plateau vast houden, ik zou botsen. Een collega heeft mij geholpen en mij geleid aan mijn arm.  Na het eten, ging het beter, het gezichtsveld was terug inorde. Ik zag wel een beetje troebel en had hoofdpijn. 's Avonds ging ik naar de huisarts maar zij was boos omdat ik geen afspraak had. Ik weende, was een beetje in paniek dus uiteindelijk heeft de dokter mij wel onderzocht ofzoiets. De huisarts zei dat ik waarschijnlijk migraine had en niet ongerust moet zijn. Ze zei dat je naar de oogarts kunt gaan, als je wilt. Ik was nog een beetje ongerust, ik heb wel op internet zitten zoeken maar ik vond niet veel en na een paar weken heb ik er niet meer overgepiekerd.

Nu de logopediste zei dat ik waarschijnlijk een voorbode of een TIA had gekregen. De huisarts zou mij naar een neuroloog moeten verwijzen en dat heeft ze niet gedaan. Maarja het is nu te laat, een stuk van mijn hersenen zijn beschadigd, ... ik ben vrij jong, doe sport, rook en drink niet en toch heb ik een beroerte gekregen. Gewoon pech!

Er is heel veel informatie ivm 'Hersenletsel' op internet. Dit document is kort en duidelijk en het helpt mij. 

Zie ook over afasie  http://ik-na-cva.skynetblogs.be/archive/2010/08/04/afasie...

WAARNEMEN/HERKENNEN
Het vermogen om prikkels waar te nemen en te herkennen is van belang om adequaat op situaties te kunnen reageren. Een stoornis in het waarnemen en het herkenen noemt men agnosie.

Deze stoornis heb ik niet.

Hemi-anopsie
Uitval van linker of rechter gezichtsveld. Een hemianopsie kan gecorrigeerd worden door het hoofd te draaien naar de kant van de uitval.

Deze stoornis heb ik niet.

 

Ik heb wel een paar jaar geleden zoiets gekregen, waarschijnlijk een TIA?

Hemi-inattentie of neglect
Een stoornis in de waarneming van ruimte, het lichaam of voorwerpen in de ruimte. Deze mensen lopen of rijden ook vaak tegen mensen of dingen op zonder dit in de gaten te hebben, of eten maar de helft van hun bord leeg. In extreme gevallen herkennen mensen bijvoorbeeld een arm of been niet als van zichzelf. Ze denken dat een vreemde arm of been in bed ligt en willen hem daarom uit bed gooien. Meestal is deze stoornis moeilijk of niet te corrigeren omdat een deel van de ruimte voor hen ook echt niet bestaat. Extreme vorm is een neglect. Wat mildere vorm is een inattentie.
 

Deze stoornis heb ik niet.

 

 

Prosopagnosie:
Het onvermogen gezichten te herkennen van bekenden en van zichzelf. Deze mensen zien een vreemde in de spiegel en beginnen daar bijvoorbeeld tegen te praten. Objectagnosie:
Het niet herkennen van voorwerpen, puur door te kijken. Vaak, als het voorwerp in de hand wordt gegeven wordt het wel herkend.

Tactiele agnosie
Het onvermogen voorwerpen te herkennen op de tast, terwijl de sensibiliteit in tact is. Deze mensen kunnen wel voelen of iets warm, koud, rond, dik of dun is, maar niet vertellen wat het is.  

Auditieve agnosie
Een geluid niet herkennen. Bijvoorbeeld niet herkennen dat de bel gaat of de telefoon en er daardoor niet adequaat op reageren.

Lichaamsschema
Wanneer dit gestoord is kunnen mensen eigen lichaamsdelen niet herkennen waardoor ze bijvoorbeeld niet weten wat ze moeten wassen als gevraagd wordt het gezicht te wassen.

Deze stoornis heb ik niet.

 

Ik begreep wel niet wat ik soms moest doen ... (zie lichaams-schema)

 

De eerste week in het ziekenhuis kwam de kinesist me onderzoeken. Ik moest dingen doen maar ik begreep niet wat de kinesist vertelde. "Breng je wijsvinger naar het puntje van je neus" zei de kinesist en ik begreep de zin niet. De kinesist nam mijn vingers en deed het voor.

Een maand later vertelde mijn moeder, dat ze toen op bezoek was in het ziekenhuis terwijl de kinesist mij onderzocht. Ze zei dat ik sommige zinnen niet begreep. Mijn moeder herhaalde die zin  "Breng je wijsvinger naar het puntje van je neus" nog eens en ik kon die zin nog niet ontvangen. Woord per woord kon ik die zin pas begrijpen.

Verminderd ziekte inzicht
Wanneer dit gestoord is kan de patiënt niet goed inschatten wat hij wel of niet kan, handelt vaak impulsief waardoor de kans op ongelukken groot is.

Deze stoornis heb ik niet.

 

In veel van de doktersverslagen zeggen ze dat ik geen inzicht heb en dat ik de situatie niet kan inschatten.

 

Mijn situatie was: ik kon niet praten, ik begreep de taal niet en ik mocht niet meer rijden (frustratie).

 

 Ik dacht dat ik wel beter zou worden en de logopedist zou mij wel helpen.

 

Ik ben misschien naïf maar uiteindelijk ben ik vrij goed genezen!

De commentaren zijn gesloten.