03-08-10

Een boek ...

Via google kwam ik op een blog over een boekbespreking  'Zwaluwziek - Leven na een Herseninfarct' (Anthony Mertens).

Ik wilde dat boek wel eens lezen. Anthony was verlamd en hij kon niet meer praten. Dus ik dacht hij heeft afasie (taalstoornis) gekregen, nu blijkt het dat hij zijn mond niet goed kon bewegen en slikproblemen had dus het is een spraakstoornis, niet een taalstoornis.

Ik ben beginnen te lezen, ik zit nu aan blz 30 en het boek is gewoon te moeilijk, voor mij dan toch met mijn taalstoornis. Spijtig.

Volgens de boekbespreking, heeft Anthony een 'slecht karakter' gekregen, ik heb dat ook, maar zover ben ik nog niet in het boek. 

In het eerste stuk van het boek komt er een paar keer 'zomaar wenen' of ze noemen het emotionele incontinentie* (d.w.z. onaangepast huilen of lachen). Nu ik vind het wel normaal dat je 'zomaar' weent als je zo een serieuze beroerte hebt gekregen, want wat is 'zomaar'?

Ik heb een slecht karakter gekregen, maar sommige zeggen dat ik te lief was, misschien te bescheiden en nu normaler, iets egoistischer dus! Ja echt, mijn zus, mijn logopedist en zelfs mijn baas vinden dat!  Sommige anderen vinden mij niet meer tof en lief, ik ben soms een boze heks. Ik heb vrienden verloren, dat doet pijn. Nu heb ik vrienden gemaakt die geen vrienden waren, raar hé?! Het hangt van het karakter, ik ben veranderd!

*Ik herinner me dat mijn logopedist gebruikte het begrip 'emotionele incontinentie' ivm emotie, ruzie,..., en dat begrip maakte indruk op mijn ziel.

De commentaren zijn gesloten.