07-08-09

Lot!

Ik kreeg terug e-mail van mijn lotgenote. Als ik dat las, dan dacht, ik heb gewoon geluk, Lot had het veel erger, ze had afasie, ze kon niet goed bewegen (verlamming), ze had orientatie problemen, ze kon niet rekenen en betalen. En ze is beter geworden, is beginnen werken na 7 maanden en ze heeft terug een normaal leven! Ik heb respect voor haar!!!

Ik schreef in mijn e-mail 'Dank je voor mijn verhaal', infeite was het 'Dank je voor jou verhaal'. Als iemand tegen mij praatte, en ik luisterde dan had ik niet goed door dat het over mij ging of over de persoon. Ik had moeite met persoonlijke voornaamwoorden, begreep het niet goed.

 Mails:

Hallo Afa,
Afa proficiat, ik sta versteld van wat jij allemaal kunt. Een ding kan ik je echt wel zeggen, het enige dat helpt is oefenen - met mate, geen overdaad, op tijd rusten. Als jij spreekt van een kwart bladzijde lezen dan sla ik achterover, bij mij was dat enkele zinnetjes. Tekeningen, prentjes, prikkertjes in matje steken, lezen, kleuren herkennen enz... zijn de klassieke oefeningen bij logopedist. Ik heb wel geprobeerd om kruiswoordraadsels op te lossen en uiteindelijk is dat mijn maatstaf geworden om mijn hersenwerking te testen. 's Morgens tijdens mijn ontbijt doe ik nog altijd een kruiswoordraadsel of sudoka en naarmate ik het kan invullen weet ik hoe mijn dag zal verlopen. Soms is men al wat beter bij de pinken dan andere dagen maar ja daar leer je mee leven. Die emotionele zijde is en blijft een zeer zwakke plek bij mij, ik ben hypergevoelig geworden. Een probleem waar ik op slechte dagen nog moet mee afrekenen is het feit dat wat men denkt, doet en zegt niet overeenkomt. Men denkt iets, doet wat anders en zegt iets totaal anders alhoewel je maar 1 onderwerp als basis had. Oke ik ben daar niet meer verlegen om en zeg dan maar gewoon, sorry ik ben een beetje in de war maar bedoelde dat en zei het slecht. Dus je ziet maar, er blijft wel altijd iets negatiefs hangen maar niet getreurd ik kan veel meer dan een paar foute akkefietjes en erom lachen doet veel meer deugd dan je druk maken. Niemand is perfekt zeg ik maar zelfs mensen zonder hersenletsel.
Mij heeft men ook getest op epilepsie omdat hersenberoerte heel vaak epilepsie als gevolg heeft.Tot nu toe is dat negatief maar ik ken wel personen die nu aan epilepsie lijden als gevolg van trombose.
Mij verwonderd het dat jij zo ver kunt fietsen, en dat men dit toelaat. Ik kon dit absoluut niet omdat ik mij niet goed kon orienteren en die hersenprikkels niet goed doorkwamen. (zeggen, doen en denken niet op elkaar afgestemd) . Je kinderen zijn al oud genoeg en begrijpen wel wat er gebeurd is, alhoewel dit soms niet te bevatten is . Ik herinner me mijn dochter die soms uitvloog van mams wat doe je nu maar dit helemaal zoniet bedoelde. Dit was dan vaak als wij boodschappen deden en ik leerde betalen en met geld omgaan. Bv. ik wist dat ik geld moest terugkrijgen, de centjes wegstak en briefjes liet liggen. Weet je soms denk ik wat heb ik toch allemaal moeten leren op enkele maanden tijd. Onvoorstelbaar, maar waar een wil is, is een weg . Nu ben ik blij dat ik volhard heb in de boodschap en ik terug een normaal leven heb. Na regen komt zonneschijn Afa !!!!!!
Zo genoeg voor vandaag, heel veel liefs, groetjes aan kinderen en man.
Lot

----

Hallo Lot,
Hartelijk bedankt. Dank je voor mijn verhaal, het helpt met mezelf.(Emotioneel)
Ik heb inderdaad problemen met talen. De woorden gaat beter en beter (de eerste dagen kon ik maar enkele woorden). Maar mijn zinnen zijn moeilijk.
De logopedist is op vakantie maar vanaf midden augustus, ze willen 4 keer per uur per week oefenen. De logopedist heeft ook een cd digitaal (afasie) voor oefeningen (prenten, woorden, zinnen, …).
Ik kan niet goed begrijpen voor lezen (meer dan enkele zinnen) – ik moet ook luidop lezen. Maar ¼ blad is echt heel moeilijk. TV gaat ook niet goed. Praten met meer dan 1 persoon gaat voor mij maar enkele mensen zijn heel moeilijk. Schrijven (zinnen) is ook heel moeilijk.
Ik heb geen problemen met fysiek (benen, armen, …) of met kinesist. Ik kan fietsen, wandelen, winkelen, afwassen, kuisen, … dus dat gaat goed. Ik denk dat ik gewoon kan rijden (auto) maar de dokter mag niet. De patient van hersenberoerte mag geen rij wetgeving voor 6 maanden, de dokter zegt het zou kunnen met epilepsie. Ik heb geen epilepsie?
Ik wil graag rijden maar het mag niet. Ik mag niet rijden naar school, naar de winkel, naar de sportzaal (kids) , naar het zwembad …. Brrrr … verschrikkelijk. Ik woon in een dorp en we moeten dus fietsen. Ik fiets ook 18 km naar de logopedist – heen (9 km) en terug (9 km), als het regent is niet leuk!
De kinderen gaan voor mij. Ik kan tegen lawaai. Ik kan niet andere kinderen of mensen begrijpen. Ik kan begrijpen maar slechts maar een persoon (of kind), anders is het moeilijk voor mij.
Mijn kinderen helpen zinnen en oefeningen voor mij. Ze is heel lief voor mij.
Ik ween bijna elke dag. Ik ben emotioneel, vooral voor mijn man en mijn kinderen. Ik reed veel kinderen met ’s avonds, woensdag en weekend. Mijn man en grootouders zullen rijden voor mijn kinderen. Maar ik wil meer helpen met mijn kinderen.
Ik doe geen Frans. Ik doe veel Engels voor mijn werk. Ik denk dat het moeilijk zal zijn voor Engels. En Nederlands …
Veel liefs,
Afa

De commentaren zijn gesloten.