19-07-09

Mijn eerste weekend!

Zaterdag zette mijn man mij af aan de winkel. Ik kocht eetwaren en betaalde met bancontact. Ik kende mijn code nog. Mijn man kwam me terug halen. Achteraf zei verschillende mensen dat je dat normaal niet de eerste keer alleen mag winkelen. Mijn moeder (een maatschappelijke assitente die beroepsmisvorming heeft Knipogen) vond dat het niet kon en vond dat ik minstens een paar weken in een revalidatiecentrum moest verblijven. Ik kon al veel hoor! Ik kon alleen fietsen, ik wist de weg en de verkeersregels. Ik heb de dag ervoor thuisbanking gedaan, mijn codes wist ik nog en ik heb geen fouten gemaakt. Ik deed mijn huishouden, ik kookte het eten. Dus ik had echt geen probleem.

In de namiddag had ik bezoek van mijn broer gekregen en ik vond dat wel leuk en ik babbelde graag. Ik werkte aan mijn blog, gebruikte photoshop (dat kon ik) maar mijn broer heeft mij geholpen voor de 'tekst'. Ik kan niet vlot 'tekst' en 'zinnen' schrijven.

Zondag deed mijn man zijn hobby (kleiduiven schieten) en ik deed dan maar de grote kuis, stopte donsdekens in een bad, kuiste de kasten, enz ...

In de namiddag hadden we een burenfeest. Ik had wel een beetje schrik, ik kon niet goed praten. De eerste vijf minuten begon ik te wenen, de buren vroegen van alles en ik begreep het niet en ik kon niet antwoorden. Sommige wisten nog niet dat ik een beroerte heb gekregen. Ze schrokken maar ze steunde mij. Voor mij was het heel moeilijk, ik begreep de verhalen niet en kon niet volgen in een groepje*, ik voelde me geïsoleerde en toch steunde ze me wel. Mijn man babbelde met de buren, maar hij babbelde niet tegen mij, af en toe kwam hij wel iets zeggen omdat hij mij moest steunen, een beetje geforceerd. 

Toen op dat feest zei een buurvrouw tegen een kind en vroeg welke maand ze verjaarde. Het kind antwoordde en zei 'September'. Ik vroeg 'April'? Ze herhaalde het nog eens en ik vroeg 'Oktober'?, ik kon dat woord niet ontvangen. How, verschrikkelijk ... ik had een groot probleem!

 

*Communicatie met één persoon is voor iemand met afasie al moeilijk; communicatie in een groep is nog veel moeilijker; des te moeilijker, naarmate de groep groter is. Vaak zal iemand met afasie moeten kiezen: of als 'waarnemer' participeren in een groep, of 1-1 communiceren.

De commentaren zijn gesloten.