13-07-09

Neurologie (5)

Na het weekend was er terug volk, de kuisvrouw kwam mijn kamer kuisen, de dokters kwamen eens kijken of mij onderzoeken, de verpleegster checkte mijn bloeddruk en temperatuur en gaf medicijnen, de logopedist deed haar ronde, ...

Het ging vrij goed met mij, mijn hart was in orde, ik mocht waarschijnlijk op het einde van de week naar huis gaan en ik mocht binnenkort wel reizen ... Het was veel beter dan ze dachten.

Ik had al door dat het het belangrijk is dat ik naar de logopedie moet gaan, liefst dagelijks. En ik wist dat ik niet goed kon praten.

Ik wist dat ik een beroerte heb gekregen, ik wist toen niet dat het bestond (ik heb niemand echt gekend die dat had). Ik wist dat het lang zal duren, dat ik 4 maanden niet mocht en kon werken en ik kon echt niet praten. Ik wist dat ik een hospitalisatieverzekering had (mijn man heeft de administratie ingevuld) en dat mijn werk mij goed verzorgde (een prima sociaal bedrijf).

Ik mocht 6 maanden niet meer autorijden, ik vond dat verschrikkelijk en ik heb het aan iedereen verteld, ik WIL rijden, ik moet mijn kinderen brengen en halen. Ik was boos natuurlijk. Mijn kinderen zijn heel belangrijk en ze doen veel aktiviteiten. Ik wou ook zelfstandig zijn, ik had geen fysieke handicap, ik kon alleen niet goed praten, vond ik.

Ik mocht geen anticonceptiepil* meer nemen. Dat is niet goed voor mijn gezondheid, vond de dokter. Ik vond dat niet zo erg, we kunnen een condoom gebruiken en mijn man kan of wil zich misschien steriliseren. De dokter praatte heel luid, precies of ik het dan beter begreep?!

Op een bepaald moment kreeg ik andere medicijnen. Ik kreeg Aggrenox (combinatie van aspirine 'bloedverdunning' en dipyridamol 'antistollingsmiddel'). Ik had een licht verhoogd cholesterolgehalte en kreeg toen ook medicatie (Lipitor). Mijn bloeddruk was aanvaardbaar maar aan de hoge kant en ik moest geen medicijnen nemen. Toen ik die pillen moest innemen kreeg ik heel veel hoofdpijn vooral 's nachts, de dokters zeiden dat de pijn zou weggaan. Elke nacht had ik hoofdpijn maar het werd minder, na 4 nachten was de pijn weg.

*Goed artikel!

Herseninfarct bij anticonceptiepil:

http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/ziekten/24653-herseni...

 

Mails van mijn werk:

Subject: Afa is in hospital - update

Afa called me yesterday night (I was surprised). She is doing, taking the circumstances into account, really well. There is nothing wrong with her voice. It’s just the communication/memory which is not 100%. But she is convinced that working with the ‘logopedist’ will help her to progress. It seems that she is noting down quite some words to help her progressing. She says that her son is also doing excercises with her (which is so cute!). From the first 4 days she does not remember anything, but then it became a lot better. So, I think this is very good news. The recovery will take some time. Let’s hope that she recovers for 100% (but, from talking to her, I have good hope).

They have to do some more tests but it looks that by the end of the week she can go home.

Also her husband said that it gets better every day. K.

 ----

Some more news from Afa herself. I think in terms of movements it is OK. She wrote that she can eat, take a shower, etc. But only 40% talking, understanding, memory, etc. It’s very hard for her. But she is doing exercises in the hospital.

She is in a normal room, department ‘neurologie’. K.

De commentaren zijn gesloten.