10-07-09

Neurologie (3)

Ergens wist ik dat ik ziek was maar ik wist niet juist wat en waarom? Mijn bezoekers, mijn man, de dokter, de verpleegster vertelden van alles maar ik kon niet volgen. Op een bepaald moment toen ik alleen was, vroeg ik aan de verpleegster wat ik had. Ze zei een paar woorden maar ik begreep het niet. Ze schreef op een papiertje: Beroerte = Hersen Infarct = Stroke. Oh, dat heb ik! Gelukkig dat ik nog kon lezen.  

Ik wou graag thuis zijn. Altijd plande ik de agenda´s van mijn kinderen, ze doen heel veel activiteiten tijdens het schooljaar maar ook tijdens de vakantie. Zaterdag zou mijn dochter en zondag mijn zoon vertrekken naar het chirokamp. Mijn jongste dochter had een verjaardagsfeestje zaterdag en dinsdag zou ze ook naar het chirokamp vertrekken. Ik vertelde waar de kampboekjes, de medische fiches van de kinderen waren. Wanneer moeten ze vertrekken, wat hebben ze nodig, ...  Mijn zus hielp om de koffers in te pakken. Ik vroeg aan mijn man om het adressen van de chirokampen te krijgen, ik wou graag kaartjes schrijven.

Oh, mijn kuisvrouw was op vakantie en volgende vrijdag zou ze terug komen. Ik moest nog dienstencheques aanvragen want ik had er niet genoeg. Ik vertelde aan mijn man wat hij moest doen om mijn cheques aan te vragen.

Oh, ik moest mijn boeken nog afgeven in de bibliotheek want anders ga ik een boete krijgen, ik vertelde dat aan mijn man.

Oh, maandag had ik een lunchafspraak van mijn collega, een goede vriendin. Ik belde naar mijn vriendin om te zeggen dat ik niet kan komen want ik was in het ziekenhuis. (Een paar weken geleden ging ik op babybezoek, mijn vriendin vertelde dat ze dat prachtig vond: ik had wel een stroke maar mijn geheugen werkte nog).

Gelukkig, ik kon plannen, organiseren, ... en ik had initiatieven! (Sommige hebben dat niet meer na een beroerte).

Ik kon wel communiceren, min of meer, ik deed mijn best. Ik had moeite om woorden te vinden, dus daar werkte mijn geheugen niet goed. Tja ... taal problemen!

Ik schreef in mijn schrift: de namen van mijn familie, vrienden, mijn collega´s ; de planning van de vakantie ; dingen die ik belangrijk vond ; wie kwam mij bezoeken ; wat moest ik nog op mijn blog schrijven ; ... Ik weet niet waarom, het hielp mij. Ik schreef ook mijn nieuwe woorden: slaapzak, lakens, afwasmachine, ... echt een miniwoordenboek. Gelukkig dat ik nog kon schrijven.

Als bezoekers kwamen dan begon ik te vertellen, ik las in mijn schrift (of ik spiekte) bepaalde woorden, mijn problemen dus: praten - spreken - verstaan - begrijpen - geheugen - taal.

De commentaren zijn gesloten.