07-07-09

Naar spoed

Mijn man vroeg mijn SIS kaart en hij herhaalde het nog eens en vroeg het nog harder, hij was precies heel boos. Ik gaf mijn sis-kaart. Hij zei ook iets van een collega, hij toonde mijn adresboekje, waarschijnlijk wou hij bellen naar mijn werk, maar ik begreep het niet goed. Ik nam mijn handtas en een flesje water.

Hij vertrok naar spoed en ik moest mee. Het was heel warm, het was ongeveer 11u, ik had precies zuurstof nodig, ik moest heel veel gapen en ik was doodmoe. Mijn man stopte even om een brief in de postbus te steken, ik dacht "Goed dat mijn dochter mijn brief gaat krijgen". Ik begon te slapen, toen ik bijna in het ziekenhuis kwam, moest ik overgeven. Toen waren de dokters er en ik moest direkt in een ziekenhuisbed liggen.

Stuk van het verslag:

Ziektegeschiedenis: Rond 12u deze nacht bij het rechtstaan uit de zetel een instabiliteitsgevoel. Ze geraakte nog tot haar kamer. Rond 8u werd ze wakker en bleek zij verward te zijn. Zij antwoordde niet adequaat. Ze kon de namen van de kinderen niet zeggen. Ze spreekt af en toe engels. Ze blijft maar herhalen ´dat ze niet alles meer weet´. Ze douchte zich nog, kleedde zich zelf aan.

Deel van het Onderzoek: Ze kijkt bij aanspreken. Ze voert enkel sporadisch opdrachten uit, de meeste zoals vingers knijpen etc doet ze niet. Bij vraag om voorwerpen en kleuren te benoemen, antwoordt ze met ´dat begrijp ik niet´. Ze zegt continu ´niet alles te hebben´. Ze lijkt te begrijpen, doch bij gerichte vragen krijgen we telkens een inadequaat antwoord (op de vraag waar we zijn, somt ze de namen van haar kinderen op; op de vraag welke maand we zijn, zegt ze woensdag). 

Commentaren

Hallo,
Ben je blogje beginnen lezen.
Het schrijven gaat super goed. Hoedje af.
Geniet van het lentezonnetje en tot de volgende,
Leen

Gepost door: Leen | 06-04-10

Reageren op dit commentaar

heel toevallig kom ik hier terecht.
Je doet dat goed!
Maar het moet allemaal wel heel bangelijk geweest zijn.

Lieve groetjes

Gepost door: just me | 07-04-10

Reageren op dit commentaar

Hey! Hopelijks helpt de blog om de dingen beetje van je af te schrijven, ik ben er ook pas mee begonnen en zo leer ik ook mensen kennen die het ook niet makkelijk hebben en in de zelfde situatie zitten!
Veel succes en blijf van het leven genieten! Het blijft toch allemaal de moeite waard hoor!
liefs christa

Gepost door: christa | 28-04-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.