29-11-09

Sinterklaas

Op mijn werk doen ze elk jaar een sinterklaasfeest. Daar krijgen ze taart en drank. Er zijn shows en kinderactiviteiten en elk kind krijgt een cadeautje van de sint.

Mijn man, mijn kinderen en ik gingen naar dat sint-event. Ik wilde graag socializen … veel babbelen met collega’s. Sommige collega’s wilden met mij babbelen maar anderen dan niet, sommige ontweken mij, ik vond het niet zo leuk.

De Sint riep ‘hey Afa’, dat vond ik wel leuk! Een sint die mij kende! Ik heb dan eens gaan vragen wie dat was en het was een vroegere collega. Toen het feest bijna was gedaan, ben ik naar de sint geweest en ik mocht op de schoot zitten en ik vroeg ‘een paar hersenen’ aan de sint.

28-11-09

Mijn zus

Mijn zus kwam mij (en mijn fiets) oppikken. We gingen samen winkelen, schoenen voor mij en 'Sinterklaas' geschenkjes voor mijn kids kopen. En dan zijn we samen iets gaan eten. Daarna zette mijn zus mij en mijn fiets af bij de logopediepraktijk. Goed dat mijn zus een grote auto had. En na de therapie fietste ik terug in de regen naar school om mijn kinderen op te halen. Mijn inkopen waren nog in haar auto en we hadden afgesproken dat ze mijn inkopen gaat afzetten bij mijn ouders en zondag kom ik (samen met mijn man en kinderen en auto) naar mijn ouders en dan heb ik alles wat ik wilde hebben.

Ah, het leek allemaal mooi, ... ik had wel frustraties want ik mocht niet rijden, maar ah ik was gewoon blij dat mijn zus mij hielp. En mijn zus die heeft ook drie kinderen en zij moet ook werken, ... het is niet zo gemakkelijk hoor om elkaar te zien.

Niet mogen rijden is dan ook veel regelen ... mijn logopediste die zei dan 'Goed geregeld!' en dan kreeg ik een pluim Lachen.

26-11-09

Psychologische therapie?

In het Werkboek voor afasie* (op internet kun je in het werkboek 'bladeren')  was er een thema 'zich persoonlijk uitdrukken'. Tijdens mijn oefeningen kon ik mij frustatie uiten. Mij frustraties was 'niet mogen rijden' en 'ruzie'. Ergens was het psychologische therapie?! Stukjes van mijn huiswerk over mezelf ... Tof werkboek! En ook toffe logopediste!

Werkboek.jpg

 2. Ik hou niet van vlees omdat ik vegetarisch ben.

 

15. Als het regent voel ik mij slecht omdat ik niet mag rijden maar wel nat worden.

 

17. Ik zou graag terug werken omdat ik mijn collega’s mis.

 

18. De minister zou beter de wetgeving veranderen omdat sommige wetten onzin zijn.

 

19. Het is vervelend om niet te mogen rijden omdat ik een hersenberoerte heb gekregen.

 

29. Gewoonlijk gaan we zondag eten bij mijn ouders omdat het een traditie is.

 

36. Als ik kon, zou ik verhuizen omdat ik geen ruzie meer wil.

 

40. Het zou wet moeten zijn dat alle mensen die kunnen rijden, mogen rijden.

 

43. Waarom ben ik ziek geworden? Moest dat van God?

 

44. Boodschappen doen is gemakkelijk als ik een auto heb en mag rijden.

Werkboek2.jpg

5. Als ik een boek zou schrijven dan zou ik mijn dagboek schrijven.

7. Als ik moet kiezen tussen blind of doof, dan wil ik doof zijn: ik mag dan rijden, ik mag computeren, ik moet geen ruzie maken, ik kan schrijven en lezen.

11. Ik wil wel een vogel zijn. Ik wil vrij zijn en lekker vliegen.

12. Ik zou zeggen dat ik een beroerte heb gekregen, dat ik niet goed kon praten en begrijpen en dat ik toch mijn best doe. Ik hoop dat iedereen wilt verder revalideren, terug beginnen te genieten en elkaar helpen.

16. Ik zou willen rijden en ik zou minder ruzie maken.

25. Ik zou mijn probleem oplossen door minder ruzie te maken en gelukkig te zijn.

 

29. Ik zou minder boos worden. Ik ben veel te impulsief zeker. (Opmerking van de logopediste, ze zei dat is ‘Emotionele incontinentie’)

23-11-09

Post

Ik kreeg graag post! En dan antwoordde ik!

Mails:

Hallo,

Ik ben vorige week bij de specialist (=neuroloog) geweest. Ik denk dat het vrij goed gaat. Ik heb nog wel een paar dingen die ik niet goed kan – vb ik kan niet praten/luisteren als ik mijn schoenen aan doe (ik kan 2 dingen niet tergelijk doen) … ik heb een boek gelezen (200 blz) – het lukt maar ik moet sommige moeilijke stukken nog (2 of 3x) herlezen omdat ik het niet direkt begrijp. Ik moet (stilletjes) hardop lezen – ik kan niet stil lezen – want ander kan ik het niet begrijpen, raar he. Ik heb ook moeite om een zin te herhalen (vb zoals dictee): als je een zin zegt, dan kan ik het niet herhalen, de eerste 2 woorden zal lukken maar meer nog niet … Raar zeker.

Ik ga beginnen werken 50% vanaf 1 januari 2010 en een stuk van de mutualiteit. De specialist, de bedrijfsdokter en mijn baas zijn akkoord dus ik ben blij. Ik heb formulieren ingevuld en binnen 2 weken krijg ik ook het akkoord van de mutualiteit (adviserende geneesheer) – hopelijk!

Ik mag ook rijden vanaf begin januari! Ik trakteer (kinder)champagne voor mijzelf zeker?!

Ik ga werken: vast uurrooster: dinsdag hele dag en donderdag hele dag en vrijdag halve dag (WFH).

Wij gaan naar het Sinterklaasfeest dus ik hoop je te zien! Mijn dochter verheugt zich, zij vertelt al een paar weken alles van Sinterklaas … ze vindt dat heel leuk en belangrijk!

Alles goed met jou? Alles inorde?

Veel liefs en tot binnenkort, Afa

----

Dag Afa,

Da’s nu al een tijdje dat ik niets meer van je hoor, dus vroeg ik me af hoe het met je gaat… Ben je ondertussen al terug naar de specialist geweest? Ik hoop dat we elkaar kunnen zien op het Sinterklaasfeest.

Alleszins tot mails, Veel liefs, E.

22-11-09

Een zondag voor mij!

Mijn dochtertje had een uitstap met de chiro. Mijn andere kinderen hadden een zwemwedstrijd en mijn man ging mee, hij was tijdsopnemer. Dus ik had een dag voor mezelf!

Ik had van mijn logopediste een paar video's gekregen, video-opnames van afasiepatiënten tijdens een logopedische therapie. Ik had wel een videorecorder maar hij was niet aangesloten op de TV, we gebruikten hem niet meer want we hadden een dvd-speler gekocht en mijn man had geen zin om hem aan te sluiten. Ik fietste dus naar mijn ouders om de video's te bekijken. Mijn moeder keer mee, ze was geïnteresseerd.

De opnames waren van oudere patiënten, eentje begon te wenen zomaar ('emotionele incontinentie'), sommige konden niet goed praten, anderen begrepen niet wat ze moesten doen, de logopediste vroeg om een 'lepel' te tonen en de patiënte toonde een bril. Zo van die dingen ... Ik was al vrij goed gerevalideerd. Sommige opnames waren over patiënten die zingen of een lange zin herhalen ... die patiënten konden dat. En ik kon dat niet, ... de tekst van de kleuterliedjes kende ik niet meer en zinnen herhalen kon ik ook niet meer ...

Eén video was verkeerd, het was een film. Een andere video werkte maar hij was precies kapot,  'forward' en 'rewind' werkte niet meer. Ik voelde mij schuldig, dat was een video van mijn logopediste! Ik was prikkelbaar en mijn ouders voelden zich dus ook schuldig, het was misschien de videorecorder.

Ik fietste terug naar huis, er was veel wind en de regenbui ging komen ... terug thuis begon het te gieten, oef, juist op tijd!! Mijn videorecorder, die niet aangesloten was, spoelde die beeldbandcassette terug, dus hij was niet kapot en ik was opgelucht!!

20-11-09

Raadpleging Neurologie

Ik ging met de bus naar het ziekenhuis, ik had een afspraak voor de neurologische controle.

Ik moest een paar kleine testje doen, alles ging vrij goed, alleen kon ik geen zinnen herhalen. Ik vond het erg maar ik had het al door, dat lukte gewoon niet. Ik moest ook mijn schoenen uit doen, ze testen of ik mijn linker en rechter voeten verschillend voelde. Ik voelde mijn voeten maar met een electrische tril-machine deed het een beetje meer pijn aan ene voet dan de andere voet. Nadien moest ik mijn schoenen terug aan doen. De dokter begon vanalles te vertellen en ik had moeite om te volgen, ik kan geen twee dingen doen, namelijk schoenen aan doen en luisteren, misschien was dat ook een test.

Ik wilde graag werken, liefst 50% werken en een stuk van de mutualiteiten. Ik vertelde dat ik wel niet zeker ben of ik alles ga kunnen en misschien ga ik wel moe zijn op mijn werk. Ik wou ook pas beginnen vanaf januari, wegens mijn vakantiedagen en andere administratie. Ik vertelde wat ik allemaal wou zeggen en de neuroloog vond alles goed!

De neuroloog vertelde ook dat er een kleine kans is om nog een beroerte te kunnen krijgen, een hartoperatie zou helpen maar ze hebben weinig medische ervaringen. En ik dacht, nee ik wilde geen hartoperatie. 

Na de controle ging ik met de trein en de tram naar mijn werk. Ik ging naar de medische dienst om mijn ziekteattest af te geven en vertelde dat ik ga beginnen werken vanaf januari. Ik wipte ook binnen bij de Human Resources en dan ging ik ook bij een paar collega's bijpraten. Toen nam ik de tram en de trein terug naar huis. De trein had vertraging, daardoor heb ik de aansluiting op de volgende trein gemist en dus moest ik een uur wachten. Ik heb een frietje gekocht in de frituur. Mijn man belde mij omdat ik er nog niet was en hij wilde met een paar vrienden weg gaan en hij was prikkelbaar. Openbaar vervoer is niet altijd gemakkelijk met al die vertraging! Hij heeft mij dan gaan halen van het station en dan kon hij vertrekken en ik was dan weeral babysit!?

Deel van het doktersverslag

Intervalanamnese:

Patiënte stelt het relatief goed. Er is nog logopedie 4 uur per week, er lijkt nog steeds verbetering te zijn. Sommige stukken van boeken lezen. Ze heeft nog steeds problemen met het Nederlands, Engels ging initieel ook vlotter. Er is duidelijke vooruitgang in vergelijking met half juli. Ze merkt geen gevoelsverandering.

Klinisch neurologisch onderzoek:

Digit span 4 voorwaarts / 3 achterwaarts. Maanden opsommen 5 seconden voorwaarts, 16 seconde achterwaarts. Go-no-go-test normaal. Meander van Luria normaal. Herhalen van zinnen is verkeerd, zowel voor eenvoudige als moeilijke zinnen. Verkorte versie BNT 13/15 ('ijsblokjes-tang', en 'sluif' - nadien correctie). Licht minder fluente spontane spraak met af en toe woordvindingsmoeilijkheden.

Bespreking en besluit:

Patiënte stelt het heden goed, zij volgt nog steeds intensieve logopedie, met verbetering van de spraak.

We legden uit dat de oorzakelijke rol vanhet PFO* onzeker is, en een eventuele sluiting ook een onzeker effect zou hebben op het risico van recidief. Indien zij dit wenst, kan ze een afspraak maken bij een cardioloog om dit verder te bespreken. Voorlopig wenste ze af te wachten.

Ze stelt de vraag om Lipitor te verlagen. Een labo vandaag toont een gunstige situatie. Een verlaging naar 20 mg is zeker mogelijk, maar het medicament dient wel verder gezet te worden.

We verlengden de werkongeschiktheid tot 31/12/2009

*PFO = Patent Foramen Ovale, een soort 'hartafwijking', aanwezig bij ongeveer 20-30% van alle normale mensen.

 

19-11-09

Kleur Bekennen

De kinderen en ik ook doen wel graag 'tactische' gezelschapspelletjes. Na mijn beroerte speelden we veel gezelschapspelletjes, onder het motto van "revalidatie" of "mijn geheugen trainen". We speelden Master Mind, Scrabble, Rummikub, De Kolonisten van Catan en Carcassonne, soms zoveel dat we het beu werden.

Ook hebben mijn meisjes en ik eens een puzzel van 1000 stukjes gemaakt, het heeft 2 weken geduurd, ik had er tijd voor vermits ik niet moest werken.

Nu begon ook de logopediste gezelschapspelletjes uit te lenen. Ze had een grote draaiende kast vol met didactische gezelschapspelletjes, precies een speleotheek, ze leende spelletjes uit aan haar patiëntjes (kleuters en kinderen die logopedie volgen) en ook aan mij. 

De logopediste vond het een goed didactisch spel voor mij om 'vragen' te begrijpen. Eenvoudige vragen begreep ik al wel maar twee vragen in een zin kon ik niet volgen. De logopediste zag dat ik het niet begreep (ze kon dat in mijn ogen zien, zei ze) dus leende ze mij een spel uit met veel 'natuur en dieren' vraagkaartjes. De bedoeling was 'vragen' en 'antwoorden' maar ik had geen zin. Mijn kinderen lazen de kaartjes en vonden het interessant. En ik las het niet, een paar kaartjes had ik gelezen maar het interesseerde me niet.

Een ander spel met veel vraagkaartjes dat ik ook kreeg was iets in de aard van "Hoe goed weet je wat anderen van jou vinden? Durf je de confrontatie aan?". Ik had geen zin voor dat spel, ik kende mijn kinderen veel te goed, dus ik had geen 'confrontatie' nodig. Ik wilde wel dat spel spelen met mijn logopediste, ik wilde weten wat zij van mij vond. Nu ik durfde niet hoor ...

Toen zei ik dat ik geen gezelschapsspelletjes meer wilde. Ik deed die spelletjes niet graag, mijn kinderen lazen de kaartjes graag maar ik was wel verantwoordelijk om de kaartjes terug te sorteren, ... dan moet ik nog opruimen of reclameren en mijn kinderen laten opruimen. We hadden ook genoeg spelletjes. En 'vragen' en 'antwoorden' was mijn interesse niet. Of ...? Meestal was ik een ijverige en een gemakkelijke patiënte maar nu niet ...